منطقه آزاد اروند به گزارش عملکرد واقعی نیاز دارد؛
ماهه مدیریت مصطفی خانزادی چگونه بود؟/افول و سقوط یا صعود؟
توسعه منطقه آزاد اروند با عنوان و وعده ساخته نمیشود، بلکه با کارنامهای ساخته میشود که مردم بتوانند آن را ببینند.
منطقه آزاد اروند برای استان خوزستان یک فرصت اقتصادی است، اما فرصت، بهخودیخود دستاورد نیست. دستاورد زمانی شکل میگیرد که تصمیمهای مدیریتی به سرمایهگذاری واقعی، تولید رقابتپذیر، صادرات پایدار، اشتغال مولد و افزایش درآمد مردم منتهی شود.
اگر این حلقهها شکل نگیرند، حتی بهترین موقعیت جغرافیایی و گستردهترین ظرفیت طبیعی نیز ممکن است با یک «مدیریت ضعیف»، در حد یک امکان استفادهنشده باقی بماند.
اکنون پرسش از منطقه آزاد اروند با مدیریت مصطفی خانزادی، فقط این نیست که چه تعداد شرکت ثبت شده یا چه تعداد خودرو وارد شده است. پرسش مهمتر آن است که آیا ساختار مدیریتی سازمان توانسته ظرفیتهای این منطقه را در یک برنامه منسجم اقتصادی به هم متصل کند؟ آیا تیم مدیریتی بر نتیجهها نظارت میکند؟ آیا معاونتهای تخصصی سازمان برای رفع موانع عملیاتی سرمایهگذاران برنامه دارند؟ و آیا استانداری خوزستان، بهعنوان نهاد ارشد مدیریت استان، از منافع عمومی در این فرآیند صیانت میکند؟
اینها پرسشهایی درباره مسئولیت عمومیاند، نه مسائل شخصی.
مدیرعامل سازمان منطقه آزاد اروند در برابر یک مأموریت مشخص قرار دارد؛ تبدیل ظرفیتهای قانونی، جغرافیایی و زیرساختی به عملکرد اقتصادی قابل سنجش. این مسئولیت با انتشار خبرهای مثبت یا برگزاری رویدادها به پایان نمیرسد. خبر و رویداد میتوانند بخشی از فرآیند معرفی فرصتهای سرمایهگذاری باشند، اما معیار نهایی، نتیجهای است که در اقتصاد استان ایجاد میشود.
اساسا پرسش مهم این است که مصطفی خانزادی چرا گزارشی از عملکرد ۱۸ ماهه خود نمیدهد؟ با مدیریت او در سازمان منطقه آزاد اروند، چقدر تولید رشد داشته و تا چه اندازه سرمایه گذار جذب شده است؟ مشکلات گمرکی رفع شده است؟ اقتصاد منطقه رشد کرده است؟ چقدر در زمینه شفافیت مالی و اقتصادی گام برداشته شده؟ چقدر به برنامه های توسعه ای و عمرانی و حتی فرهنگی پرداخته شده است؟
و بسیاری از سوالات دیگر که در مطالب بعدی با جزییات به آن میپردازیم؟
